Την Ψεκάσανε..

Είχα σκοπό να παρατείνω και άλλο την πρώτη μου ανάρτηση (δεδομένου ότι εδώ και ένα μήνα κοιτάω το λευκό τμήμα του blog σαν μαγεμένη, μην ξέροντας πώς να αρχίσω), ψάχνοντας να βρω κάτι cool να γράψω για πρώτη φορά..  Εμπόδιο στην προκαθορισμένη μου καθυστέρηση , στάθηκε η μητέρα μου, που  με έφτασε στο όριο του να μιλάω μόνη μου.. Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή... Παρασκευή βράδυ, κλεισμένη στο σπίτι, κάπου στην ερημιά της Πεντέλης και η μητέρα μου μόλις γύρισε από την δουλειά της.. Κάθεται στην τηλεόραση κατευθείαν και βάζει την αγαπημένη της σειρά που μόλις άρχισε...
                         -Μαμά.. (σιωπή..)
                         -Ε, μαμααα... 
                         -Σσσσσσσ
                         -Πού έχεις βάλει το δερμάτινο κολάν σου? (σιωπή...)
                         -Μαμά, είμαστε σε απόσταση μισού μέτρου.. δεν μπορείς να με αγνοείς..
Και όμως μπορεί... ακόμα κοιτάει το "κουτί" , ασάλευτη..  Έχουν περάσει 2 ώρες από τότε..